Άρθρο του Χρήστου Σώκλα Μέλος Ε.ΑΣ.Υ.Α. Πτυχιούχος Νομικής Σχολής Αθηνών – Εγκληματολόγος Κάθε μέρα, γυναίκες υποφέρουν πίσω από κλειστές πόρτες. Και η κοινωνία σιωπά. Οι νόμοι υπάρχουν, αλλά συχνά δεν εφαρμόζονται. Οι δράστες συνεχίζουν ανενόχλητοι. Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε έξω από τα δόντια. Η Βία κατά των Γυναικών Πέντε λέξεις που περιέχουν περισσότερη τραγωδία
Όσοι ζούμε με κάποιο ζωάκι στο σπίτι, έχει περάσει πολλές φορές από μυαλό μας ότι γρήγορα θα έρθει η στιγμή για να το αποχαιρετήσουμε. Δυστυχώς τα κατοικίδια δεν ζουν πολλά χρόνια, με κάποιες φυλές να ζουν πραγματικά πολύ λίγο. Το να είμαστε προετοιμασμένοι για το τέλος είναι κάτι που δεν θέλουμε να κάνουμε. Λίγοι είναι
Ο Βύρωνας το 1924. Επιχρωματισμένη φωτογραφία από τον Μιχάλη Καμπανάρη. Ο πατέρας της οικογένειας Ιωάννης Χατζηλιάδης του Αναστάση, που διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα επί δημαρχίας Νικολάου Φραγκιάδη (1934-1938) Γράφει ο Μιχαήλ Βαρλάς, Ιστορικός Ο Συνοικισμός του Βύρωνα συγκέντρωσε πολλούς πρόσφυγες από την Σμύρνη και τα δυτικά Μικρασιατικά παράλια, τόπους οι οποίοι αποτυπώνονται στην κοινωνική μνήμη,
Το «ιστορικό» σπίτι του Γεωργίου Ζώρζου (κατασκευή 1934-1955), οδός Κορνόβο 4, Άνω Ιλίσια) με την κλειστή ξύλινη πόρτα που το χώριζε από τον Πειραιώτη αγοραστή. Κατά την Κατοχή, οι μαυραγορίτες εκμεταλλεύονταν την οικονομική δυσχέρεια των πολιτών για να αποκτήσουν ακίνητα σε εξευτελιστικές τιμές. Συχνά χρησιμοποιούσαν προσύμφωνα ή ιδιωτικά συμφωνητικά για να δεσμεύσουν την τιμή πώλησης.
Άρθρο του Παναγιώτη Κόνσουλα, Οικονομολόγου-Πολιτικού Επιστήμονα Ακούστε αυτό το άρθρο Ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών αποτελεί τα τελευταία χρόνια ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία οικονομικής επανεκκίνησης για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις που βρέθηκαν αντιμέτωπα με συσσωρευμένα χρέη. Σε μια οικονομία που πέρασε διαδοχικές κρίσεις, από τη δημοσιονομική κατάρρευση έως την ενεργειακή ακρίβεια και τις επιπτώσεις
«Η σχέση μου με τον Μικρασιατικό Σύλλογο Καισαριανής είναι σχέση ζωής» Συνέντευξη στον Φλοράν Σελάϋ Βιβή, έχουν περάσει 10 χρόνια μετά την τελευταία μας συνέντευξη. Ποια ήταν η μεγαλύτερη εξέλιξη στην καλλιτεχνική σου ταυτότητα και πώς προσεγγίζεις πια το «βάρος» του παραδοσιακού τραγουδιού; Καταρχάς, θέλω να σε ευχαριστήσω για τη φιλοξενία. Το γεγονός ότι δέκα
